Beneath Your Wing

ทีวีจออ้วนๆนับสิบเครื่องวางซ้อนกันเหมือนกำแพงอิฐที่ก่อด้วยฝีมือช่างห่วยๆ โย้ไปเย้มาพาลจะร่วงลงมาได้ทุกวินาที แต่ฉันชอบแบบนี้ ความสวยงามจากสิ่งไร้ระเบียบ

ช่าย~~ก็เหมือนกอดแธม เมืองที่มีภาพลักษณ์-ศิวิไลซ์-ง่อนๆแง่นๆบนรากฐานเน่าเฟะ 

ฉันรักเมืองนี้จริงๆให้ดิ้นตาย รักมันเหมือนเด็กรักวันอาทิตย์ วันนี้ทำอะไรกับไอ้พวกมนุษย์ไขลานที่เดินยั้วเยี้ยเต็มถนนดี?  ขับรถบรรทุกยักษ์วิ่งฝ่าเข้าไปดีมั้ย? หรือระเบิดตึกให้ถล่มลงมาทับพวกมันดี? รอดูคนกรีดร้องกระจองอแง รอดูไอ้รถตำรวจที่มาไม่เคยทัน ส่งสีแสงฉูดฉาดร้องหวอ หวอเหมือนของเล่น 

แต่เบื่อแล้วว่ะ

จบเกมส์ไปหนึ่งกระดาน เริ่มใหม่หนึ่งกระดาน หมากก็วางรูปแบบเดิม จะขับรถบรรทุกเหยียบพวกมนุษย์ไขลานนั่นตายไปกี่ร้อยศพ ผ่านไป2-3วันมันก็กลับมาเดินกันยั้วเยี้ยอีก

น่าเบื่อว่ะ

ฉันกลายเป็นตัวตลกที่น่าเศร้า ศิลปินที่ไร้แรงบันดาลใจ

โอย น่าเศร้า.....น่าเศร้าเหลือเกิน

.

.

.

.

แต่ตอนนี้ไม่เศร้าแล้ว! ไม่เศร้าๆๆๆๆ สนุกๆๆๆๆๆๆ มีความสุข ตื่นเต้นมาก~~! ยิปปี้!

ฉันเจอ-ของเล่นใหม่- กระตุ้นต่อมติสท์แล่นปรู๊ดปร๊าด

- Batman -

กดทีวีสิ กดทีวีสิ ตอนนี้มีโชว์น่าสนุกอยู่

กดทีวีสิ กดทีวีสิ เห็นค้างคาวตัวนั้นมั้ย?

กระโดดไปมาเหมือนนักกายกรรม ใส่ชุดขำๆแบบนักแสดงละครเร่ แต่อะไรมันจะตลกไปกว่า-บทบาท-ที่มันแสดงอยู่ล่ะ กร๊าก~~!!! ฮีโร่? ผู้พิทักษ์กอดแธม? ฉันตบมือจนมือแทบแหก หัวเราะจนปากแทบฉีก(กว้างขึ้น)ก็ยังสะใจไม่พอ โอ้วววว ฮีโร่ที่รักของฉัน แสดงอีก แสดงอีก แสดงให้มากกว่านี้สิ

ฉันจะจัดเวทีให้แกเอง 

.

.

.

.

.

.

.

ดูหนังจากทีวีก็ดีนะ แต่จะมีอะไรสุดยอดไปยิ่งกว่าได้เกาะหน้าเวทีดูการแสดงสดล่ะ

อา...นักแสดงที่ฉันหลงรักกำลังเล่นบทบู๊จ่ออยู่ตรงหน้า ห่างไปแค่3-4เมตรก็เหมือนจะได้ยินเสียงหายใจฟืดฟาดผ่านหน้ากากนั่นแล้ว ฉันแล่บลิ้นเลียริมฝีปากแห้งๆ รสลิปสติกฝ่านๆติดลิ้นกลับมา กุมมือสองข้างวางบนอกเหมือนสาวน้อยแรกแย้มPuppy love หัวใจเต้น-ตึกตัก ตึกตัก- หน้าขาววอกของฉันกำลังแดงอยู่รึเปล่าน้า? เขาจะสังเกตเห็นรึเปล่าหนอ? ถ้ารู้ล่ะก็เขินแย่เลย อายจัง กร๊าก

วันนี้ฉันเกณฑ์คนจากก้นสลัมมาโหลเศษๆ การแสดงมันขาดตัวประกอบไม่ได้นี่นะ เลือกธนาคารประจำเมืองเป็นเวที ร่อนบัตรเชิญไปสถานีตำรวจ แนบดอกไม้น่ารักๆพร้อมข้อความหวานๆว่าอยากให้-Batman-มาร่วมเวที

แล้วเขาก็มาจริงๆ~~~~ประ ทับ จาย~~~~ตบมือให้แปะๆๆๆๆ
นักแสดงที่ดี ต้องไม่ปฏิเสธให้แฟนพันธุ์แท้อย่างฉันผิดหวังสิเนอะ

.

.

.

.

.

.

ไอหยา~~~ไอ้บ้านี่มันเหนือมนุษย์ว่ะ ตัวอันตรายกว่าพวกฉันอีก ฉันมันแค่คนธรรมด๊าธรรมดาที่ใช้ปืนทำอะไรมันไม่ได้ พรรคพวกฉันนอนกองเป็นตุ๊กตาเลือดไปแล้ว ส่วนคอฉันก็อยู่ในมือมัน โอ้วแม่เจ้า แค่คิดว่าBatmanจะทำอะไรกับฉันต่อก็เสียวแล้วเว้ย

แต่ประเดี๋ยว

ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆหน่อยเด่ะ

เข้ามาใกล้ๆ เข้ามาใกล้ๆ....โอ แกบีบคอฉันแน่นจนเค้นเสียงพูดไม่ไหว เห็นใจหน่อย ตัวตลกที่พูดบทไม่ได้มันน่ารันทดรู้มั้ย?.....เข้ามาอีกสิ อีกนิดนึง ให้ลมหายใจเราชนกัน....ฉันมีอะไรอยากกระซิบบอก นั่นแหล่ะ ยื่นหน้ามาอีก ให้ใกล้เท่ามือแกที่กำลังกำคอฉันไว้

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กูเห็นนะว้อย!!!!!

-สีหน้า-แกตอนประเคนมือ ประเคนตีนใส่พวกนั้นน่ะ วันนี้ยิ่งเห็นชัดแจ๋วเต็มสองเบ้าตาเลยว้อย  เวลาเลือดกระเด็นแปะหน้า แกสะใจใช่มั้ยล่ะ? กระทืบซ้ำไอ้ตัวที่ทรุดลงไป มันเสียวซ่านขึ้นไส้เลยใช่ป่าวอ่ะ? แกมันก็ไอ้มนุษย์ครือเดียวกับฉันล่ะว้า~~! แค่ฉันใส่ชุดตัวตลก แกใส่ชุดค้างคาว แค่ฉันเรียกตัวเองว่าจอมวายร้าย แกเสือกเรียกตัวเองว่าฮีโร่

มึงทำกรูขำ ขำ ขำ ขำ ขำ จนปอดแทบกระเด็นออกจากปาก

กะเทาะเปลือกเก๊ๆนั่นออก แกกับฉันมันก็พันธุ์เดียวกันล่ะวะ

ทำไมเงียบไป? อย่าพึ่งงง มันไม่ได้ยากอะไรขนาดนั้น พ่อค้างคาวอัจฉริยะ ไม่ต้องกวนสมองน้อยๆของแกให้ทำงานเลยก็ได้ แค่-ต่อย-ฉันมาสักหมัด เดี๋ยวแกก็รู้

ต่อยฉันสิ

กระทืบฉันสิ

ให้เลือดมันทะลัก ให้ฟันมันกระเด็น แขนขาหักไปสัก7-8ท่อน แล้วฉันจะร้องเสียงสูงๆอ้อนวอนให้ปราณี แกจะได้ยิ่งสะใจตอนเอาหัวฉันโขกกับกำแพงจนกระโหลกแตกตบท้าย

แกอยากทำจนเนื้อตัวสั่นอยู่ ใช่มั้ยล่ะ?

ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ? ใช่มั้ยล่ะ?

.

.

.

.

.

.

.

สุดท้ายมันก็ไม่ต่อยฉันสักหมัด ทั้งๆที่ยำพรรคพวก(ชั่วคราว)ฉันซะเละ ปล่อยพวกหมดประโยชน์นอนกองรอตำรวจเก็บซากไปอย่างนั้น ส่วนตัวฉันเองพริ้วหนีออกมาสบายใจเฉิบ

กลับมานั่งๆนอนๆคิดถึงคืนในธนาคารวันนั้นขนแขนขนขาก็ลุกซู่ซ่า ภาพสดๆที่พ่อยอดค้างคาวละเลงเลือดเลอะเทอะเละเทะ  แต่หลังจากวันนั้น มันก็จับคนร้ายแทบไม่เสียเลือดเลยสักหยด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ฉันอยากกรี๊ดดดดด กรี๊ดๆๆๆๆ เหมือนสาวน้อยเดาขนาดกางเกงในซุปเปอร์สตาร์ในดวงใจถูก

กู อ่ า น ใ จ มึ ง  ถู ก เ ป๋ ง เ ล ย ใ ช่ มั้ ย ล่  ะ

ถึงได้ตาลีตาเหลือกหดหางกลับเข้าไปแทบไม่ทัน จะไม่ฆ่าใคร? จะไม่ทำร้ายใคร? อะไรวะ? กติกาขำๆเพราะยอมรับตัวเองไม่ได้งั้นเหรอ? ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนแรกฉันนึกว่าแกจะรู้ตัวแล้วกลายมาเป็นพวกเดียวกัน แต่นี่ดันกลับพยายามกลบเกลื่อนสุดชีวิต

หลอกชาวบ้านชาวช่อง หลอกได้กระทั่งตัวเอง แกมันนักแสดงพรสวรรค์จริงๆ!

มึงมันน่าสนใจโคตรๆ!!!

พ่อยอดรัก พ่อที่รักในดวงใจ โอ...ฉันเคยอยู่โดยไม่มีแกมาถึงวันนี้ได้ยังไงกันนะ? ไม่ๆๆๆๆ ฉันไม่สามารถคลาดสายตาไปจากแกได้อีกแล้ว ถ้าขาดแกไปฉันคงหายใจไม่เป็น ได้โปรด ยื่นหน้าออกมานอกระเบียงเหมือนจูเลียต แล้วฉันจะเป็นโรมิโอคอยสรรเสริญ-ตัวตนที่แท้จริงของแก-ไม่ขาดปาก

.

.

.

.

ที่รัก ที่รัก ที่รัก

เธอมอบแรงบันดาลใจ เธอทำให้ฉันรู้ว่าเกิดมาเพื่ออะไร ฉันมีชีวิตอยู่ได้เพราะมีเธออยู่

แต่ฉันอยากให้เธอ-ฆ่า-ฉันมากกว่า

ไม่ๆๆๆ ตอนนี้เธอแค่ขลาดกลัวถึงได้ระรัวคำปฏิเสธ เปิดใจสิ มองลงไปลึกๆสิ เธออยากฆ่าฉัน ที่รัก เธอ-อยาก-ฆ่า ไม่เห็นเหรอ? ไม่เป็นไร  ฉันยอมทำทุกอย่าง ไม่ว่าต้องพยายามกี่สิบกี่ร้อยครั้ง เพียงแค่ให้ได้เห็นรอยยิ้มเธอในวินาทีสุดท้ายของชีวิต วินาทีที่เธอบีบคอฉันให้ดีดดิ้นดับตายไปคามือ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กูพนันได้เลย
ว่าตอนนั้นปากมึงต้องแหกยิ้มเหมือนปากกูนี่แหล่ะวะ

.